Charakter przemian ewolucyjnych

Na załączonym szkicu, zaczerpniętym z Simpsona, mamy przedstawione wzmagające się bogactwo różnych form zwierzęcych i roślinnych na przestrzeni kolejnych etapów historii naszego globu. W miarę badania skamieniałości od czasów najdawniejszych do coraz bliższych nam zauważymy pomnażanie typów zwierzęcych i roślinnych, pomnażanie coraz większej ilości różnych form i wznoszenie się ich na coraz wyższe szczeble organizacyjne.

Równocześnie organizmy zajmują coraz nowe środowiska. Początkowo spotykamy organizmy żyjące wyłącznie w morzach, później następuje zasiedlenie lądów. Niektóre ze zwierząt przystosowują się do życia w ziemi, inne nabywają zdolności do lotu, inne znów przystosowują się do życia w wodach słodkich i słonych.

Przystosowanie do różnych środowisk pociąga za sobą coraz większą specjalizację organizmów. Gatunek zwierzęcy, który jako pokarm spożywa dziesięć różnych gatunków roślin, może ewolucyjnie przekształcić się w dziesięć nowych gatunków, z których każdy może spożywać tylko po jednym odrębnym gatunku roślin (Simpson). Musimy też pamiętać, że ekspansja życia sama stwarza wciąż nowe środowiska, które znów z kolei mogą być zasiedlone przez nowo powstające gatunki. Najpierw np. musiały powstać drzewa tworzące lasy, a dopiero później rozwinęły się ewolucyjnie rośliny zwane epifitami, dla których drzewa stanowią oparcie. Z kolei w tych gąszczach epifitów mogą bytować różne gatunki zwierząt przystosowane do tego nowego środowiska.

Leave a Reply