Ewolucja geologiczna i istota skamieniałości

Poglądy Arystotelesa na stopniowe zmiany, którym podlegała w ciągu bardzo długich okresów skorupa ziemska, brzmią dziś dla nas bardzo nowocześnie. Musimy też podziwiać, że już w staro-żytności słusznie oceniano, czym są skamieniałości. Uważano je za zachowane w stanie kopalnym szczątki zwierząt i roślin żyjących w ubiegłych epokach rozwoju Ziemi. Należy jednak przyznać, że istotę skamieniałości starano się także wyjaśnić i w inny sposób.

Sam ojciec nauk przyrodniczych, Arystoteles, był zdania, że skamieniałości powstają na skutek jakichś zagadkowych oddziaływań słońca i innych ciał niebieskich. Pogląd ten zyskał uznanie teologów starochrześcijańskich, a także i późniejszych, którzy wzbogacili go jeszcze innymi hipotezami, gdyż niezbyt odległe czasy stworzenia świata nie godziły się z jakimś naturalnym procesem skamienienia żyjących dawniej zwierząt i roślin. Ocena wieku Ziemi i interpretacja skamieniałości rozpoczyna długotrwały spór między teologią a nauką, który właściwie został zakończony dopiero w pierwszej połowie XIX wieku.

Najwięcej jednak zwolenników zyskiwał pogląd, że ogół skamieniałości to pozostałości działania biblijnego potopu. Lecz nawet i wówczas, gdy było bardzo ryzykowne wypowiadać poglądy sprzeczne z dosłownym komentowaniem Biblii, nie brakło głosów starających się naukowo wyjaśnić zagadkę skamieniałości. Należy tu wspomnieć nazwiska Leonarda da Vinci, filozofa Leibniza,, lekarza Steno i Roberta Hooke’a. Ten ostatni, mimo błędnych początkowo zapatrywań, zdołał ostatecznie poznać i odkryć prawdziwą naturę skamieniałości.

One Response to “Ewolucja geologiczna i istota skamieniałości”

Leave a Reply