Ewolucja strukturalna

W dalszym biegu ewolucji synteza chemiczna związków organicznych przestała grać wyłączną rolę (Grębecki, 1964). Rozpoczął się etap tworzenia zrębów strukturalnej organizacji żywej materii. Przynajmniej w jednym wypadku doprowadziło to do powstania układu nadzwyczaj udanego, tj. do wykształcenia komórki mającej jądro. Wszystkie inne drogi ewolucji strukturalnej okazały się w pewnym sensie ślepymi zaułkami.

Być może, że bakterie są grupą organizmów, które reprezentują jeden z takich kierunków pozbawionych perspektyw rozwojowych. Ze względu bowiem na brak jądra komórkowego bakterie określamy mianem akariobiontów przeciwstawiając je organizmom o budowie komórkowej (komórka z jądrem), nazywanym kariobion- tami. Inaczej bakterie określa się też jako protocyty w odróżnieniu od właściwych komórkowców, czyli eucytów.

Etap ewolucji strukturalnej obejmował więc wykształcenie jądra wyodrębnionego za pomocą błony jądrowej. Była to specjalizacja genetycznego i biochemicznego centrum komórki, sprawującego kontrolę nad wszystkimi istotnymi procesami życiowymi. Prawdopodobnie na tym etapie rozwoju strukturalnego pojawiły się również organelle cytoplazmatyczne jako wyraz specjalizacji poszczególnych funkcji cytoplazmy.

Leave a Reply