Genetyczne potencje komórek a różnicowanie

Według przebrzmiałej już teorii Augusta Weismanna różnicowanie miało polegać na stopniowej redukcji wyznaczników cech nazwanych determinantami, które pod względem genetycznych właściwości odpowiadały pojęciu genu. W procesie bruzdkowania zapłodnionego jaja owe determinanty miały ulegać parcelacji, tak że ostatecznie po wielu podziałach zróżnicowana komórka miała zawierać tylko jedną determinantę. Proces ten nie miał obejmować tylko tych komórek, które były przeznaczone na wytworzenie gamet.

Przeciwko tego rodzaju poglądom wiążącym różnicowanie z uszczupleniem pierwotnego kompletu genów obecnego w zapłodnionym jaju, przemawiają wyniki bardzo interesujących badań Steward, a następnie Vasil i HiJdebrandt. Badacze ci stosując technikę hodowli tkanek opracowaną dla materiału roślinnego uzyskiwali z tkanek dzikiej marchwi, tytoniu i innych roślin dzielące się pojedyncze komórki, które tworzyły zespoły początkowo nie zróżnicowane, a te z kolei wytworzyły rośliny

o cechach niczym istotnym nie różniących się od cech roślin wyhodowanych z nasion. Widocznie komórki początkowe dla tego niezwykłego rozwoju rośliny, mimo że pochodziły ze zróżnicowanych tkanek, nie utraciły nic z koniecznego pełnego wyposażenia genowego. Te olbrzymie zdolności odtwarzania całego organizmu z pojedynczych komórek wiążą się u roślin ze zdolnością do odróżnicowania komórek zróżnicowanych.

One Response to “Genetyczne potencje komórek a różnicowanie”

Leave a Reply