J. Huxley

Niekiedy cechy korzystne dla osobnika są skorelowane z innymi cechami raczej obojętnymi, które dlatego podlegają działaniu doboru. Oczywiste jest, że cechy poddane wpływowi doboru mogą występować w różnych okresach rozwoju osobniczego. Dobór działa więc nie tylko na formy dojrzałe, ale także na stadia larwalne, na kształt, wielkość, barwę i ilość składanych jaj.

J. Huxley w swej książce „Ewolucja”, wydanej w czasie II wojny światowej, określa darwinizm jako zespolenie metody indukcyjnej i dedukcyjnej w badaniu ewolucji biologicznej. Darwin opiera się na kilku ogólnych faktach, z których de- dulcuje zasadę doboru naturalnego. Trzy grupy faktów dostrzegł Darwin w przyrodzie. Pierwszym bezspornym faktem jest dążność wszystkich organizmów do rozmnażania w postępie geometrycznym. Zawsze jest daleko więcej form młodocianych niż dojrzałych. Drugi fakt dotyczy stałej, ogólnie biorąc, ilości osobników każdego gatunku, mimo silnego tempa rozrodu. Z tych dwóch faktów wyciąga Darwin pierwszy wniosek dedukcyjny, a mianowicie istnienie walki o byt.

Trzecim faktem jest zmienność wszystkich form życia. Z walki o byt i faktu zmien-ności wyciąga Darwin drugi podstawowy dedukcyjny wniosek dotyczący działania doboru naturalnego. Oczywiście, że podstawą tego rozumowania jest oparcie się na faktach dziedziczności. Tylko bowiem wówczas zmienność może mieć wartość dla przemian ewolucyjnych, jeśli jest ona dziedziczna.

Leave a Reply