Linneusz

To jednak pierwotne zapatrywanie Linneusza na właściwości gatunku ulega z czasem zmianie. Przyjmuje on wprawdzie stałość pierwotnie stworzonych gatunków, uważa jednak, że dzięki ich krzyżowaniu ze sobą mogą powstawać nowe, nie znane dotychczas gatunki.

Prócz tego Linneusz dochodzi z czasem do wniosku, że pod wpływem oddziaływania specjalnych warunków przez bardzo długie okresy mogą się wytwarzać nowe gatunki. Innymi więc słowy, nie wyklucza możliwości przekształcenia się odmian w gatunki.

W 1762 r. Linneusz, jak zaznacza Glass, wyraża pogląd, że Bóg dał twórczy początek tylko wyższym kategoriom systematycznym, a mianowicie rodzajom, a może nawet rzędom, po czym dalsze ich różnicowanie prowadzące do wytworzenia gatunków biegło już własnym naturalnym torem. Z ostatniego wydania „Systema Naturae“ opuszcza cytowane poprzednio zdanie o stałości gatunków, a później nie waha się twierdzić, że gatunki są wynikiem działania czasu.

Leave a Reply