Powstanie podłoża dziedziczności

Zgodnie ze współczesnymi poglądami kosmogonicznymi i szacunkowym oznaczeniem wieku najstarszych skał oraz na podstawie rozważań opartych na danych geofizycznych przyjmuje się wiek Ziemi na ok. 7-8 miliardów lat. Jak już wiemy, szczątki organizmów zbliżonych do bakterii i prymitywnych glonów pochodzą sprzed ok. 3 miliardów lat. Ewolucja chemiczna trwała więc ok. 4 miliardów lat (Kapłan, 1968).

Ten bardzo długi okres był konieczny dla wytworzenia układów enzymatycznych zdolnych do syntezy białek oraz dla wykształcenia substancji zdolnej do samorepli- kacji i stanowiącej materialne podłoże dziedziczenia cech, którą okazał się kwas nukleinowy (NA). W tym długim okresie musiało też nastąpić sprzężenie obu układów w funkcjonującą całość, tzn. uzależnienie zarówno syntezy białek, jak i replikacji NA od genetycznej informacji zawartej w tym związku.

Niektórzy genetycy sądzą, że za model najprostszego organizmu może być uważana cząsteczka kwasu nukleinowego znajdująca się w środowisku zawierającym wolne nukleotydy i enzym replikazę, który umożliwia namnażanie NA. Takie środowisko byłoby odpowiednikiem środowiska odżywczego organizmu, gdyż dostarcza składników do budowy potomnych cząsteczek NA. „Przemiana materii” w tym układzie jest reprezentowana przez przyłączanie odpowiednich nukleotydów wzdłuż cząsteczki lub ich dobudowywanie na jej końcach. Cząsteczka NA wykazuje jeszcze jedną właściwość żywego organizmu: zdolność do dziedzicznej zmienności na drodze mutacji.

Leave a Reply