Prace Rankamy

rozpadu oraz szybkość rozpadu można bowiem określić czas trwania tego zjawiska. Jest to zarazem wiek badanej skały.

Stwierdzenie okresu preaktualistycznego w historii życia na Ziemi wprowadza równocześnie dodatkowe trudności, gdyż ogranicza możliwość stosowania do tych pradawnych okresów zasady uniformitarianizmu.

Prace Rankamy, Ramdohra oraz Leppa i Goldicha wykonane w ciągu ostatnich kilku lat wykazały, że istotnie wiele bardzo starych osadów musiało powstawać w atmosferze o charakterze redukującym. Zawartość tlenu w takich utworach może być niższa niż w skale, z której utwory te powstały na drodze wietrzenia. W innych znów przypadkach beztlenowa erozja skały pierwotnej prowadzi do nagromadzenia w osadach ziaren z rozkruszonych takich minerałów, które w obecności tlenu uległyby całkowitemu rozkładowi na skutek utleniania. Prastare „piaskowce” sprzed 1100-1800 milionów lat, występujące np. w Afryce Południowej i Ameryce Południowej, zawierają ziarna pirytu, blendy smolistej i innych minerałów nietrwałych w obecnych warunkach atmosfery tlenowej.

Leave a Reply