Szkarłupnie

Szkarłupnie zachowują się inaczej. U jednych występuje tylko AF, u innych KF, podczas gdy np. u jeżowców spotykamy zarówno AF, jak i KF. Tę labilność w po-sługiwaniu się obydwoma rodzajami fosfagenów wykazują szkarłupnie i spokrewnione z nimi ewolucyjnie półstrunowce i strunowce, u których, z wyjątkiem samych kręgowców, dostrzegamy też jeszcze różne stosunki pod tym względem. Tak więc osłonice mają wyłącznie AF, a lancetnik KF, podobnie jak wszystkie kręgowce. Półstrunowce natomiast mają zarówno AF, jak i KF.

Wyniki wspomnianych badań nie tylko wskazują na półstrunowce i szkarłupnie jako na typy, które są prawdopodobnie spokrewnione z pierwszymi strunowcami, na co wskazywały też i poszukiwania morfologów porównawczych, ale poza tym pozwalają przypuszczać, że w okresie utrwalania się odpowiednich typów fosfagenów u szkarłupni obecność jednego lub drugiego „odzaju fosfagenu była raczej cechą nie mającą większego znaczenia dla działania doboru naturalnego.

Leave a Reply