Szpary skrzelowe

Z chwilą coraz silniejszego rozwoju genetyki i opracowania przez Morgana i jego współpracowników chromosomowej teorii dziedziczności, genetycy rozważający problemy ewolucyjne musieli zająć się też interpretacją faktów dostarczonych przez embriologię porównawczą w świetle nauki o dziedziczności. Pierwszym z autorów, który rozpatrywał dowody z embriologii z punktu widzenia współczesnej genetyki, był Morgan. Morgan, występując zdecydowanie przeciw prawu biogenetycznemu, sądzi równocześnie, że fakty zdobyte w badaniach embriologii porównawczej mogą znaleźć swe logiczne wytłumaczenie tylko w oparciu o zasadę ewolucji.

„Szpary skrzelowe są dobrym przykładem. Zarodki ryb kostno-szkieletowych rozwijają szpary skrzelowe we wczesnych stadiach osłonięte jeszcze błonami jajowymi. Szpary pozostają i w dalszych etapach rozwoju i stają się trwałymi narządami oddechowymi form dojrzałych. U ptaków i ssaków szpary rozwijają się też w bardzo wczesnych stadiach w podobny sposób jak u zarodków ryb. Później jednak większość szpar zamyka się i zanika. Dwie lub trzy przyczyniają się do wytworzenia innych narządów w dalszym rozwoju”… (Morgan).

„Taki rozwój wiąże się z teorią ewolucyjną, jeżeli fakty te interpretujemy w ten sposób, że pewne stadia zarodka ryby są zachowane bez większych zmian we wczes-nych zarodkach ptaków i ssaków. Taka interpretacja nie tylko godzi się z naszym poczuciem ciągłości i pokrewieństwa, ale nie zawiera żadnych transcedentalnych założeń, które przyjmuje teoria rekapitulacji przenosząca dojrzałe formy przodków do wczesnych etapów rozwoju form późniejszych” (Morgan).

Leave a Reply