Wyniki badań serologicznych

Przekonano się, dzięki badaniom Nuttala na początku obecnego stulecia, że surowica królika zawierająca przeciwciała na antygeny człowieka może też wytwarzać strąt nie tylko z surowicą ludzką, ale także i z surowicą np. małp człekokształtnych, chociaż w tym przypadku strąt tworzy się w mniejszej ilości. Jak należy tłumaczyć sobie ten fakt? Metoda precypitacyjna pozwala nam na drodze serologicznej wykazać podobieństwo białkowe, czyli biochemiczne.

Wyniki badań serologicznych pokrywają się w zasadzie z danymi systematyki ewolucyjnej. Przekonano się bowiem, że pod względem serologicznym gatunki należące do jednego rodzaju są bliżej z sobą spokrewnione niż gatunki należące do odrębnych rodzajów. Im badane formy bardziej różnią się między sobą i należą do wyższych kategorii systematycznych, tym ich pokrewieństwo serologiczne jest słabsze. Tak np. reakcja precypitacyjna będzie słabsza wtedy, gdy porównamy dwa organizmy należące do różnych rodzin, niż wówczas, gdy porównamy dwa organizmy należące do tej samej rodziny, lecz do dwóch różnych rodzajów.

Niektórzy z zoologów uważali, że istnieje bliskie pokrewieństwo między myszami, świnkami morskimi, bobrami i wiewiórkami z jednej – a zającami i królikami z drugiej strony. Inni natomiast systematycy włączali króliki i zające do odrębnego rzędu, zwanego Lagomorpha, i nie zaliczali ich do gryzoni (Roclentia). Wyniki badań serologicznych potwierdziły słuszność tego ostatniego poglądu, tak że obecnie wyróżniamy dwa odrębne rzędy: Rodentia i Lagomorpha.

Leave a Reply