Wzajemny stosunek ontogenezy i filogenezy

Wykorzystanie danych embriologicznych zaczęło się dawno, na długo przed działal-nością Darwina, a nawet przed ogłoszeniem przez Lamarcka „Filozofii zoologii”. Począwszy bowiem od 1797 r., tj. od czasów Goethego i Autenrietha, a skończywszy na Haecklu w 1866 r., siedemdziesięciu dwóch autorów zwracało uwagę na zgodności w rozwoju embrionalnym różnych form lub na powtarzanie stadiów form niższych przez zarodki zwierząt wyższych. W tym drugim ujęciu mówimy o rekapitulacji.

Nie ulega jednak wątpliwości, że z okresu poprzedzającego Darwina największe znaczenie ma twórczość naukowa Karola E. Baera, który jest właściwym założycielem współczesnej embriologii jako odrębnej gałęzi nauk biologicznych. Baer w pierwszej części swego dzieła („O rozwoju zwierząt…”, 1828) wystąpił przeciw rekapitulacji.

Baer pisze wyraźnie, że „embrion wyższych form zwierzęcych nigdy nie jest podobny do niższego zwierzęcia, lecz tylko do zarodka tych form”. Autor jednak nie przypisuje owego podobieństwa zarodków jakiemuś pokrewieństwu rodowemu, gdyż uważa, że rozwój embrionalny ujawnia najpierw cechy ogólne, właściwe większe

Leave a Reply